متن کامل خبر


 
بررسی پیشران های فرهنگی در تحول دانشگاهی

خلاصه خبر: دکتر امین ناصری در مراسم اختتامیه موج های هفتم و هشتم طرح تحول در خصوص پیشران های فرهنگی در تحول دانشگاهی به ایراد سخنرانی پرداخت و بر اهمیت علم و جایگاه دانشگاه در توسعه کشور تاکید کرد.

وی در اشاره به سابقه و جایگاه بحث توسعه در ایران گفت: در چند دهه ی اخیر، توسعه به عنوان یک اولویت در کشور ما قلمداد نشده است. این امر به دلایل عدیده از مشکلات اولیه انقلاب و سال های جنگ گرفته تا معضلات سال های اخیر، اتفاق افتاد. البته با وجود همه مشکلات، از توسعه حداقلی برخوردار شدیم اما توسعه اولویت برنامه های کشور نبوده است. برنامه های بسیاری مانند برنامه ۵ ساله اول، دوم... با پسوند توسعه و حتی برنامه چشم انداز ۲۰ ساله، تدوین شدند اما هیچ کدام به درستی اجرا نشد و فرصت های بسیاری از دست رفت.
دکتر امین ناصری تأکید کرد: توسعه یک مسئله لوکس نیست که اگر زمانی فرصت دست داد به سراغش برویم. توسعه یک ضرورت حیاتی است. در جهانی که طی 3 قرن اخیر با جهان پیش از آن بسیار فاصله گرفته و وارد فضای مدرنی شده است، نمی توانیم به سبک و روش دلخواه خود زندگی کنیم. جهان مدرن امروز از زمان پیدایش در آمریکا و اروپا، خود را به تمام عالم گسترش داده و از غرب تا شرق را فرا گرفته است. در این جهان نمی توانیم حصاری به دور خود کشیده و به روش خود زندگی کنیم.
وی از علم به عنوان اصلی ترین ستون توسعه نام برد و توضیح داد: یکی از ویژگی های جهان مدرن، نوع متفاوت نگاه انسان به دولت ها و خواسته های آن ها از حکومت هاست. در دنیای مدرن، مردم جوامع همه چیز را از دولت طلب می کنند. این خواسته های بی نهایت به کمک علم توسط دولت ها محقق می شود و اینجاست که از علم به عنوان یکی از ستون های استوار توسعه یاد می کنند.
عضو هیأت علمی دانشگاه در ادامه افزود: توسعه قطاری ست که برخی انسان ها و جوامع سوار آن شدند، وظیفه ماست که از این قطار جا نمانیم. البته جهان توسعه یافته امروز بدون نقص نیست اما اگر به پیامدهای توسعه اعتراض داریم نباید بیرون قطار بمانیم بلکه باید با کسب جایگاهی وزین در داخل قطار توسعه، ضمن حفظ حیات و حرکت به سمت آرمان ها و ارزش های خود از تبعات بیرون ماندن از آن در امان باشیم و خود را به سمت پیشرفت سوق دهیم.
دکتر امین ناصری با طرح این سوال که چرا در مدت 40 سال نتوانستیم به توسعه دست یابیم؟ در پاسخ گفت: شاید علم کافی یا بودجه کافی نداشتیم؟ هر دو مورد کم و بیش درست است. اما یک عامل اساسی نبود اراده قوی و مصمم است. کار توسعه منوط به اراده جدی، بسیج نیروهای لازم و زیرساخت های کافی است. در یک بستر منسجم مبتنی بر علم، توسعه ایجاد می شود و خاستگاه آن دانشگاه است. دانشگاه دارای عوامل لازم مانند نیروی انسانی، ابتکار و خلاقیت که یکی از مهم ترین موتورهای محرک توسعه است، می باشد. دانشگاه هر چه آماده تر، به روز تر و توانمندتر باشد، بهتر می تواند به توسعه یافتگی کمک کند.
وی اضافه کرد: البته خود دانشگاهها با بحران بودجه، بحران عدم ارتباط با صنعت و تجارت و بحران درگیر بودن با بوروکراسی مواجه هستند. پس اگر دانشگاه هموار کننده مسیر توسعه است باید در ابتدا خود را تغییر داده و متحول شود. تحول در خود قدم اول و بزرگ ترین قدم در امر توسعه است. دانشگاه در وهله اول باید خود را از بار سنگین بوروکراسی نجات دهد تا چالاک تر به توسعه کشور کمک کند.
دکتر امین ناصری در خصوص ویژگی های طرح تحول راهبردی دانشگاه گفت: یکی از ویژگی های بسیار خوب طرح راهبردی این است که بخش عظیمی از دانشگاهیان را درگیر می کند. این خصیصه هم به لحاظ مدیریتی و هم از بعد روانشناختی حائز اهمیت است. کار جمعی با ایجاد تعلق خاطر و نفع مشترک باعث بالا رفتن کیفیت می شود.
وی از تغییرات مدیریتی و وابستگی به روال های قدیمی به عنوان آفت های طرح تحول نام برد و تشریح کرد: یکی از آفات که گریبانگیر تمام طرح هاست، بحث تغییر مدیریتی می باشد که با تغییر دولت یا مدیران، طرح دچار وقفه یا شکست می شود. عادت به روال و رویه های گذشته نیز آفت دیگری است که با ایجاد مقاومت در برابر تغییر و وابستگی به مسیر شناخته شده قبلی، اجرای طرح را دچار مشکل می کند. کلید حل این معضل در دستان پرسنل اداری است که موانع بوروکراتیک گذشته را مرتفع کرده و کندی و لختی 40 ساله را با تغییر مسیر گذشته پایان دهند.


22 آذر 1399 / تعداد نمایش : 1053