گروه‌های پژوهشی


 
الهیات و فلسفه دین

باتوجه به اينكه جامعه ايران معاصر يك جامعه ديني است و با عنايت به نقش بنيادين عقايد، بينش ها و گرايش هاي ديني در فرهنگ عمومي مردم و سياست‌گذاري و برنامه‌ريزي خُرد و كلان كارگزاران نظام، انجام پژوهش هاي مستمر – به ويژه در يك فضاي آكادميك و با بهره‌گيري از روشهاي كارآمد پژوهش – ضرورت غيرقابل اجتنابي مي‌يابد. از سوي ديگر، شكل‌گيري موج جهاني گرايش به دين حجم فزاينده پژوهش هاي ديني در سطح جهان، ضرورت پژوهش هاي نوين در حوزه فلسفه دين را دو چندان كرده است. در نگاهي ديگر، بخش عمده اي از اختلاف نظرها در قلمرو مسایل اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي، در نهايت بر باورها و ديدگاه هاي ديني استوار است و از اين‌رو، تنقيح و پالودن اين باورها،‌ تأثير زيادي در لايه‌هاي رويين حيات فردي و جمعي جامعه خواهد داشت.

تعليم و تربيت دین

تأسيس گروه دين و تعليم و تربيت، نوعي تلفيق به حساب مي‌آيد. تلفيق دو حوزه مستقل دين و تعليم و تربيت (تعليم و تربيت به عنوان يك رشته علمي). اين تلفيق باتوجه به خاستگاه هريك از دو حوزه فوق الذكر صورت مي‌گيرد. خاستگاه دين، همان تعالي بخش و معني و جهت بخش به زندگي آدمي و سوق دادن او به سمت معنويت، عبادت و عبوديت است. خاستگاه تعليم و تربيت، كمك به روند متعالي‌شدن، خدايي شدن و بندگي و عبوديت است. هدف اصلي تأسيس گروه، تدارك فرصت هاي آموزشي و پژوهشي خاص جهت تحقق خاستگاه هاي مذكور مي‌باشد. اهداف گروه دين و تعليم و تربيت شامل سه حيطه ذيل مي‌باشد.

جامعه شناسي دين

جامعه‌شناسي دين، يكي از رشته‌هاي دين‌پژوهي است كه به مطالعه دين از منظر جامعه‌شناختي مي‌پردازد. اين مطالعه علاوه بر واكاوي بستر نشو و نما و زمينه‌هاي اجتماعي حضور و بقاي دين از يك‌سو و تجليات و پي‌آمدهاي اجتماعي دين از سوي ديگر، تعاملات و تبادلات آن را با ديگر عرصه‌هاي حيات اجتماعي و همچنين تأثيرات آن بر نگرش، گرايش و كنش افراد و گروه‌هاي اجتماعي را نيز مورد بررسي و سنجش قرار مي‌دهد.