متن کامل خبر


 
گزارش صعود تیم کوهنوردی دانشگاه تربیت مدرس به قله 5609 متری دماوند

خلاصه خبر: تیم کوهنوردی آقایان طی سه روز به بام ایران قله دماوند صعود کردند.

 
تیم در حال صعود به قله نمایی از پناهگاه کوهنوردان با نشاط دانشگاه برپایی چادر برای استراحت 
کوهنوردان آماده صعود 
صعود انجمن کوهنوردی اقایان به دماوند

 

بر اساس قرار قبلی، اعضای تیم کوهنوردی دانشگاه که در روز قبل آمادگی خود را برای حضور در این برنامه اعلام داشته بودند، ساعت 12:30 در مرکز تربیت بدنی دانشگاه گرد هم آمدند. سپس کوله‌ها، چادرها و سایر وسایل و تجهیزات عمومی به مینی‌بوس منتقل شد. در ساعت 13:05 دقیقه گروه دانشگاه را به مقصد پلور ترك گفت و در ساعت 15:47 دقیقه به خانه کوهنورد پلور وارد شد. در اینجا پس از انجام هماهنگی‌های لازم، وسایل و تجهیزات از مینی‌بوس به وانت نیسان منتقل شد و گروه ادامه مسیر را تا رسیدن به گوسفند سرا که ابتدای مسیر جنوبی دماوند است، با وانت نیسان طی نمود. در ساعت 17 گروه در گوسفند سرا از نیسان پیاده شد و با راهنمایی مربی محترم گروه به محل شبمانی برای برپایی چادرها حرکت کرد. پس از برپایی چادرها اعضای گروه با خوردن چای و تنقلات تجدید قوا کردند. ارتفاع این مکان 3500 متر است که برای هم هوایی گروه در شب اول مناسب می‌نمود.

‎روز بعد ساعت 6:30 بامداد اعضای تیم بیدار شدند و پس از خوردن صبحانه و برچیدن چادرها آماده حرکت به سمت پناهگاه بارگاه سوم در ارتفاع 4200 متری شدند. در ساعت 8 و در ابتدای حرکت، قطرات باران به سرعت تبدیل به یک بارش سیل آسا شد. بنابراین با راهنمایی مربی گرامی، تا مشخص شدن وضعیت هوا، گروه در زیر یک شیروانی در محل گوسفند سرا پناه گرفت. در ساعت 8:27 و با بند آمدن باران، گروه حرکت خود را به سوی بارگاه سوم از سر گرفت. مه غلیظی که پس از بارندگی به وجود آمده بود لطافت خاصی به هوا و مسیر بخشیده بود و حرکت در آن شرایط بسی لذت‌بخش بود. پس از گذشت چهار ساعت و سه استراحت در میان راه، در ساعت 12:30 تیم کوهنوردی دانشگاه به محل پناهگاه بارگاه سوم رسید. بیدرنگ چادرها برپا شد و پس از خوردن ناهار، اعضای گروه به استراحت پرداختند. پس از برپایی چادرها بارش تگرگ در چند مرحله زمین‌های اطراف را سفیدرنگ کرده و زیبایی خاصی به محیط بخشیده بود و البته اندکی نگرانی در مورد وضعیت هوای روز بعد که آیا اجازه صعود به قله را خواهد داد یا نه، نیز ایجاد کرده بود.

‎پیش از غروب بازار گپ و گفت و عکاسی داغ بود. روحیه همه اعضای تیم خوب بود و حال جسمانی همه به جز یکی از بچه‌ها که سردرد خفیفی داشت، خوب بود. پس از خوردن شام، مربی تیم ساعت بیدارباش روز صعود را 4:30 اعلام کرد. روز جمعه 19 شهریور 1395، در ساعت 4:30 بامداد همه اعضای تیم بیدار شدند و پس از خوردن صبحانه و بستن کوله‌هاي قله، در ساعت 6 حرکت به سمت قله را آغاز کردند. گروه‌ها و افراد مختلفی برای صعود آماده می‌شدند و یا راه افتاده بودند و در مسیر صعود به بلندترین قله ایران قرار داشتند. به دلیل ابر و مه موجود، قله قابل دیدن نبود. وضعیت هوا نیز قابل پیش بینی نبود و مشخص نبود که گروه با چه شرایطی روبه‌رو خواهد بود، اما پشت همه اعضای تیم به تجربه بالای مربی گرانقدرمان استاد علیزاده گرم بود. با پیشروی بیشتر با گروه‌هایی مواجه می‌شدیم که منصرف از صعود باز می‌گشتند. این امر ناخودآگاه بر اعضای تیم که رویای صعود را در ذهن داشتند تاثیر ناخوشایندی داشت. عده‌ای بدی هوا را علت انصراف از صعود عنوان می‌کردند. اما تیم منسجم ما همچنان محکم و استوار به راه خود ادامه می‌داد. در بالای سنگ مثلث تیم دانشگاه به یک گروه چهار نفره از گردشگران خارجی و راهنمای ایرانی آن‌ها برخورد نمود که آن‌ها هم بدی هوا را دلیل عدم صعود خود می‌دانستند و به گروه ما نیز توصیه می‌کردند که باز گردد. ولی مربی کارآزموده تیم دانشگاه به این صحبت‌ها وقعی ننهاد و با صلابت به پیشروی خود ادامه می‌داد و تک‌تک اعضای تیم نیز خشنود و پر انرژی به مسیر خود ادامه می‌دادند. در حدود 200-300 متر مانده به قله یک گروه چهار نفره که همه به صورت انفرادی آمده بودند و در آنجا به یکدیگر پیوسته بودند، به جمع ما اضافه شدند و پشت سر تیم دانشگاه به مسیرخود ادامه دادند. شایان اشاره است که در طول مسیر، تیم چهار ایستگاه برای استراحت و تجدید قوا داشت که آخرین آنها در حدود 200 متری قله بود. در این قسمت از صعود، گروه به یک کوهنورد تنها برخورد که از قله باز می‌گشت و آرزوی موفقیت برای تیم داشت. این ملاقات روحیه‌ی تازه‌ای به اعضای تیم بخشید و در نهایت گروه در ساعت 11:40 دقیقه بر فراز کوه زیبا و با وقار دماوند که در روز صعود ما در مهی غلیظ پنهان بود، گام نهاد. پس از تبریک اعضا به یکدیگر به مناسبت صعود موفقیت آمیز تیم دانشگاه، عکس‌های یادگاری گرفته شد و سرود جاودانه‌ ای ایران توسط تمام اعضای تیم در قله طنین افکند. سپس در ساعت 12:05 فرود از قله به سمت پناهگاه آغاز شد و پس از دو ساعت در ساعت 14:05 گروه به محل چادرها بازگشت و پس از خوردن ناهار و استراحتی کوتاه در ساعت 16:30 به سمت گوسفند سرا فرود آمد. پس از رسیدن به گوسفند سرا در ساعت 19، اعضای تیم بی‌درنگ بر وانت نیسان که با هماهنگی که از پیش صورت گرفته بود در آنجا حاضر بود، سوار و در ساعت 7:50 به قرارگاه پلور وارد شدند. سپس گروه سوار بر مینی‌بوس راه بازگشت به تهران را در پیش گرفت. در میان راه شام در رستورانی در میان راه خورده شد و در نهایت تیم کوهنوردی دانشگاه راضی و شادمان از یک ‎صعود موفق دیگر در ساعت 11 به دانشگاه رسیدند و اعضای تیم با آرزوی دیدار دوباره یکدیگر را بدرود گفتند.

بی‌گمان این برنامه‌ی خوب بدون پشتیبانی و حمایت مسؤولان محترم تربیت بدنی دانشگاه انجام شدنی نبود. از این رو، در اینجا شایسته است که صمیمانه از همه‌ آنها به ویژه جناب آقای دکتر اصلاحچی، دکتر رستگار و جناب آقای فلاح، کارمندان عزیز بخش خدمات و مربی گرانقدر مهندس نصیر علیزاده که در این برنامه نیز تیم کوهنوردی دانشگاه از حمایت آنها بهرمند بود، صمیمانه قدردانی کنیم.

3 مهر 1395 / تعداد نمایش : 880