ایستاده بودم، منتظر به دستی که پنجره ام را بگشاید و تو آن را گشودی با سخاوت خورشید و رحمت باران دانه ام را از کویر نادانی برون آوردی و در دشت علم رویاندی من با دستهای تو رشد کردم و بارور شدم تو مرا به انتهای دشت بردی در آنجا اقاقی هایی دیدم که نور می پاشیدند و از دیار شب گذر می کردند تو یک اقاقی به دستم دادی و راهم را روشن نمودی 
روز استاد گرامي باد